Kinezyterapia, z języka greckiego, oznacza leczenie (gr. terapia) ruchem (gr. kinesis). Zaliczane są do niej wszystkie ćwiczenia, które aktywnie mobilizują mięśnie i poprawiają ruchomość stawów, zarówno u zwierząt po zabiegach chirurgicznych, jak i u pacjentów z przewlekłymi schorzeniami. Ćwiczenia te pomagają również w treningu koordynacji, propriocepcji i stabilności tułowia.

Dodatkowo zwiększają sprężystość tkanek i zapobiegają zrostom. W późniejszym etapie są niezbędne w treningu mięśni (ich siły i wytrzymałości) oraz poprawy wydolności krążeniowo-oddechowej. W trakcie trwania terapii, plan ćwiczeń terapeutycznych powinien być dostosowywany do zmian zachodzących w stanie klinicznym i stanie regeneracji tkanek. Ćwiczenia można utrudniać bądź ułatwiać poprzez zwiększanie lub zmniejszanie ich intensywności (zmiana czasu trwania ćwiczenia, ilości powtórzeń oraz szybkości).

Kinezyterapia jest niewskazana u pacjentów, u których ruch powoduje lub nasila ból, wzmaga zmiany chorobowe lub prowadzi do niestabilności. Ćwiczenia terapeutyczne można podzielić na ćwiczenia aktywne wspomagane oraz ćwiczenia aktywne.